İpler

   ''...ve sana veda ediyoruz.Seni denize bırakıyoruz.'' ve tabutu denize bıraktılar.Ardından kırmızı balonlar uçurdular.

   Denizden uzaklaşıp yeşil tepeye çıktılar.Kafalarına çiçekten taçlar takıp gözyaşları içinde dans ettiler.Sanki iplerini koparmış köpekler gibiydiler.Ama neşeli hareketlerinin arkasında ağlayan yüzleri vardı.

   Yaşlı bir kadın geldi ve yorgun bedenini çimlere bıraktı.Şarkı söylemeye başladı ama çimenleri gözyaşlarıyla suluyordu.Ve hiç kimse tabutun tekrar kıyıya vurduğunu ve içinden bir yunusun çıktığını görmedi.Yunus tabutun içinde debelendi.O sıkışık tabutta rahat değildi.Daha sonra ayaklandı ve sahilde bir tur atıp tekrar denize girdi.

   Ardından güneş gökyüzünden sahile düştü ve yukarıdakilere bağırdı : '' Bir daha iplerimi keserseniz sizi kocaman denize atarım.'' Yukarıdakiler kıkırdadı ve güneşi tekrar yukarı çektiler ve güneş onları patakladı.

   Ve yaşlı kadın yerden kalkıp kendini öldürdü.Kanları çimene yayılırken herkes gülüp ağlıyordu.