Aşk`a Dair

…….yorgundu,yorulmuştu artık. hayatındaki kısır döngülerdi onu bu noktaya getiren. Belki de en son isteyeceği şeydi bu, gerçeklerle yüzleştikten sonra doğru şeyi yapamamak. ona acı verse de hayatındaki yanlışlar çok fazlaydı. Bu sefer acaba doğruyu biliyor muydu?

Bir sigara içmeliyim dedi içinden, Karanlıkta. Zaten kararmıştı içi. Sonucunu bildiği bir kararın terminolojisini yapıyordu zihninde. Bir nevi avutmaydı bu. Bu sefer bir endişe kaplamıştı içini. Büyük kararları hep mum ışığında verirdi. Hayatının her safhasında verdiği tüm önemli kararları. Ama artık ışık istemiyordu. Artık geleceğimi karanlıkta şekillendirmem gerek dedi. Yavaşça oturduğu koltuktan kalktı ve yavaş adımlarla ilerlemeye başladı. Bir tufanın içindeydi sanki, bitmek bilmeyen. Durulmayan denizlerde yelken açmıştı, ara sıra sığındığı limanlardan başka   kalıcı demir atmak kısmet olmamıştı bir türlü. Tam aradığım liman bu derken, nasıl bir fırtına onu açık denizlere sürüklemişti. Son sigarasını ulaştığında bu kendinin sıra dışı kararını sorguluyordu hala. Sigarasını yaktı ve sert bir nefesle mumu söndürdü. Oturduğu koltuğa geri döndüğünde zifiri karanlık vardı.

Eğer bu kararı doğru ise yine hayal kırıklığı ile bitecekti. Eğer yanlış ise ömür boyu süregelecek bir pişmanlık. Hayal kırıklığımı onu daha kötüye götürecekti yoksa pişmanlık mı? Sigarasından çektiği her nefeste bunları tartıyordu. Hayal kırıklıklarına alışmıştı ama hiç pişmanlık yaşamamıştı. Bu durum onun doğru kararı vermesini sağlayacak mıydı? Yoksa onu sadece yanlışa mı yönlendirecekti?

Son nefesini de çektikten sonra sigarasını söndürdü, mumlarını yaktı. Her zaman en iyisini aramak baştan bir kaybediştir diye düşündü. Ve masasına doğru koştu. Düşünmeden yazmaya başladı. Gerek yoktu fazla düşünmeye. Karanlık ona kalbinin yolunu göstermişti. Koşmasını söyleyen kalbinin sesi şimdi ona yazmasını söylüyordu.

Yazdı yazdı yazdı….Sayfalarca. Ona kalbinden gelen duygular ile seslendi. Sayfalar doldurdu…yazan tek bir cümle idi.